Piano-akkoordenzoeker

Kies hierboven de grondtoon en het type:

1. Kies de grondtoon: de noot waarnaar het akkoord is genoemd.
2. Kies het type: majeur, mineur, septiem, enzovoort. De toetsen lichten op met de grondtoon in goud.
3. Druk op Afspelen om het te horen, en wissel van omkering om het in een andere ligging te horen.

Ja. Schakel naar Herkennen, klik op de toetsen die je vasthoudt (in welk octaaf dan ook) en de akkoordnamen verschijnen, exacte overeenkomsten eerst. Je laagste toets geldt als basnoot, dus de omkering wordt ook benoemd. Passen de noten bij meer dan één akkoord (een verminderd septiemakkoord heeft vier namen), dan staan ze er allemaal.

Hetzelfde akkoord met een andere noot onderaan. C-majeur is C–E–G in grondligging; zet de C bovenaan en het is E–G–C, de eerste omkering; zet ook de E bovenaan en het is G–C–E, de tweede. De noten zijn dezelfde, dus het akkoord is hetzelfde, maar de klank en de manier waarop het aansluit op het volgende akkoord veranderen. Elk akkoord hier kun je in elk van zijn omkeringen zien en horen.

Omdat akkoordnoten per letter vanaf de grondtoon worden gespeld: de terts ligt altijd twee letternamen hoger, de kwint vier. D-majeur is D–F♯–A omdat F twee letters boven D ligt; E♭-mineur is E♭–G♭–B♭ omdat G twee letters boven E ligt. F♯ en G♭ zijn dezelfde toets, maar in een bepaald akkoord is maar één van de twee de juiste naam, en die gebruikt de zoeker.

Tweeëntwintig: de drieklanken (majeur, mineur, verminderd, overmatig, sus2, sus4 en de powerchord), de septiemakkoorden (majeur 7, mineur 7, dominant 7, verminderd 7, halfverminderd m7♭5, mineur-majeur 7, 7♯5 en 7sus4), de sextakkoorden (6 en m6) en de uitgebreide akkoorden (add9, m(add9), 9, maj9 en m9). Op twaalf grondtonen zijn dat 264 akkoorden.

De intervallen benoemen elke akkoordtoon met zijn trap boven de grondtoon (3, 5, ♭7, 9), en zo zijn akkoordsymbolen opgebouwd. De halve tonen geven dezelfde informatie als afstand in toetsen: een grote terts is vier halve tonen, een reine kwint zeven. Twee akkoorden met hetzelfde patroon van halve tonen zijn van hetzelfde type.

De toonsoorten waarvan de toonladder elke noot van het akkoord bevat. De noten van C-majeur zitten allemaal in C-majeur, F-majeur en G-majeur (en in een paar mineurladders), dus het akkoord komt in al die toonsoorten voor. Het is een snelle manier om te zien welke akkoorden bij elkaar passen en welke toonladder je over een akkoord kunt spelen.

Ja, op de gesamplede vleugel van de site. Afspelen laat het akkoord als geheel klinken, Arpeggio speelt het noot voor noot van onder naar boven, en als je op een losse toets klikt, klinkt die toets. De samples laden de eerste keer dat je op Afspelen drukt.

Goud is de grondtoon van het akkoord; donkerblauw is elke andere akkoordtoon. In de modus Herkennen markeert goud de toetsen die je hebt gekozen.

Een grondtoon en een kwint zonder terts: C en G, geschreven als C5. Strikt genomen is het geen akkoord, omdat het geen grote of kleine terts heeft, maar het is de basisvorm van de rockgitaar en pianisten vragen erom, dus hij staat erbij.

De majeur- en mineurdrieklanken op de grondtonen van de witte toetsen (C, D, E, F, G, A) en daarna het dominant septiemakkoord op G en C. Dat is genoeg voor de meeste liedjes. De akkoordentabel op deze pagina toont precies die akkoorden, op elke grondtoon, en elk akkoord opent in de zoeker zodat je het kunt zien en horen.

Ja. Het klavier past zich aan de schermbreedte aan; draai de telefoon een kwartslag voor grotere toetsen. Voor geluid moet je eerst op Afspelen tikken, omdat browsers een pagina niet uit zichzelf geluid laten starten.

Heb je een opname, transcribeer die dan naar MIDI met de MP3-naar-MIDI-converter, open de MIDI in de speler, lees de noten af van de pianorol en druk ze hier in de modus Herkennen in. Heb je de bladmuziek, dan staan de akkoordsymbolen meestal boven de notenbalk.